Blog: Saaie dag
Ik werd vanmorgen wakker en dacht wat een K dag. Ik ben er nog bij lange na niet over heen dat het uit is met Ramona. Het beloofde weer een saaie dag te worden.
Om 10:00 uur zag ik een paar zonnestralen en ik dacht; heey, ik zou wel even een rondje kunnen rijden.
Dus ik pakte de 2 helften van mn gebroken hart bij elkaar en na een lekker douchje, hees ik mezelf in mn motorpak.
Garage open, sleutel in het contact en een rauwe grom uit mn termignoni's maakte me duidelijk dat ik niet de enige was die zin in een ritje had.
Eerst even rustig warm rijden en even richting Velserbroek gereden.
Daarna de A208 naar Haarlem en richting Zandvoort. Koud was het zeker niet en de meeste wegen waren lekker droog.Na Zandvoort, via Haarlem, Rottepolderplein de A9 op. Daar even het tempo rustig opgevoerd. Ik denk dat alle frustraties van de laatste tijd er aardig uit kwamen, want het ging steeds sneller. De Wijkertunnel door en voor me zag een droog stuk asfalt met weinig verkeer. Ik dacht "what the fuck" en trok het gas open. Ik schakelde niet snel door en liet hem lekker tegen de toerenbegrenzer aanlopen. Ik zag de snelheidsmeter oplopen en ik geloofde mn ogen eerst niet, in z'n 5e versnelling, bij net 11.000 tpm, tipte ik gewoon de 300 km/u aan zonder dat ik het in de gaten had!!! Ik vond het helemaal geweldig, mn dag kon niet meer stuk! Nou mn gebroken hard nog repareren, dan is het leven weer leuk!
Om 10:00 uur zag ik een paar zonnestralen en ik dacht; heey, ik zou wel even een rondje kunnen rijden.
Dus ik pakte de 2 helften van mn gebroken hart bij elkaar en na een lekker douchje, hees ik mezelf in mn motorpak.
Garage open, sleutel in het contact en een rauwe grom uit mn termignoni's maakte me duidelijk dat ik niet de enige was die zin in een ritje had.
Eerst even rustig warm rijden en even richting Velserbroek gereden.
Daarna de A208 naar Haarlem en richting Zandvoort. Koud was het zeker niet en de meeste wegen waren lekker droog.Na Zandvoort, via Haarlem, Rottepolderplein de A9 op. Daar even het tempo rustig opgevoerd. Ik denk dat alle frustraties van de laatste tijd er aardig uit kwamen, want het ging steeds sneller. De Wijkertunnel door en voor me zag een droog stuk asfalt met weinig verkeer. Ik dacht "what the fuck" en trok het gas open. Ik schakelde niet snel door en liet hem lekker tegen de toerenbegrenzer aanlopen. Ik zag de snelheidsmeter oplopen en ik geloofde mn ogen eerst niet, in z'n 5e versnelling, bij net 11.000 tpm, tipte ik gewoon de 300 km/u aan zonder dat ik het in de gaten had!!! Ik vond het helemaal geweldig, mn dag kon niet meer stuk! Nou mn gebroken hard nog repareren, dan is het leven weer leuk!
